Betrokkenheid!

  • Gijs Vlas

De hele winter zat de bemanning al te popelen om weer het water op te gaan, zeker nu er een nieuwe mast op het Skûtsje zou gaan komen. De nodige team sessies op de wal waren al succesvol ingevuld.

Dat viel even wat tegen aangezien de mast met zorg en liefde gemaakt door Boersma haar tijd vroeg en daarna er oponthoud was door een kapotte brug, waardoor de eerste training in het water viel.

Op de sprintwedstrijden in Elahuizen waren we voor de eerste keer los. Zonder enige tijd te kunnen besteden aan afstelling van de nieuwe mast. De spintwedstrijden zijn meer een start training en dat deel verliep prima. Het andere deel was duidelijk nog niet op orde, namelijk de bootsnelheid en de gewilligheid van het schip. Dat zat er ook dik in met een nieuwe mast. De nieuwe bemanning kon ook voor het eerst ruiken aan het Drachtster Skûtsje en de wijze waarop gevaren wordt.

Tussen de spintwedstrijden en Lemmer Ahoy hebben we drie trainingen kunnen wijden aan de afstelling van het materiaal en het gewennen en inwerken van de nieuwe bemanning en de nieuwe taakverdelingen op het schip. Vergeleken met de aanloop in 2016 was duidelijk merkbaar dat het sneller verloopt en er nog gerichter stappen gemaakt worden. Op naar Lemmer Ahoy, de basis lijkt redelijk op orde.

De eerste dag op Lemmer Ahoy stond volledig in het teken van zon en de bekende IJsselmeervliegjes. De wind was de ontbrekende schakel. En was er wind dan stond die enige tijd Noord om vervolgens vanuit Zuid te gaan waaien. Het comité heeft 1 start geprobeerd, maar volledig terecht de wedstrijd afgebroken toen de wind weer 180 graden om ging halverwege het eerste kruisrak. We hebben de vliegjes niet geteld, maar het waren er zeker genoeg.

Dag twee was er een mooie oosterwind van 2-3 bft. Twee wedstrijden gevaren. Beide races kwamen we goed uit de start en waren we prima bij de kopgroep op de eerste boei. Race 1 konden we dat vasthouden en voeren een mooie race uit. In race twee lukte dat niet omdat een kleine misrekening in de drukte bij de boei bij het strandje roet in het eten gooide en we moesten wegdraaien om aanvaring te voorkomen. Ook een prima training en les weer voor de toekomst. Lemmer Ahoy is niet te vergelijken met de SKS wedstrijden aangezien er nu 27 schepen op het water zijn waar we normaal met 14 schepen strijden. Meer drukte dus en ook een flink aantal IFKS schepen die op papier sneller moeten zijn dan de SKS schepen vanwege zeilmateriaal en oppervlak.

Het meest imposant en memorabel was het 10 minuten signaal van de tweede race waarop bij alle schepen de nok er uit gegooid werd ter gedachtenis en als eerbetoon aan Meindert de Groot die op die dag begraven werd. Een moment van kippenvel als het 1 minuut stil is en je alle schepen zo op het water ziet.

Dag drie stond er flink wind. Een stevige 4 uit Zuid-Oost die in de middag aansterkte tot 5-6 bft. We hebben voor vol gevaren met enkel een broekreefje. Voor de nieuwe bemanning ook weer een mooie test, want hard weer hadden we nog niet gehad. Beide races komen we weer prima uit de start en bij de kopgroep op de eerste boei. Race 1 weten we goed af te ronden. Race 2 echter, alsof het een gewoonte wordt gaat het direct mis bij de bovenboei. Waar wij de ruimte hadden en moesten draaien voor de bakboordschepen was het schip aan de binnenzijde achter ons van mening dat zij er ook nog tussen konden. Goed zeemanschap betekent uitwijken en aanvaring voorkomen, maar met 27 schepen ben je je plek dan wel goed kwijt.

Kijken we terug op Lemmer Ahoy dan was het meer dan geslaagd. Dit jaar overall een twaalfde plek, vijfde van de SKS vloot. Iets wat vorig jaar nog even anders was. De nieuwe bemanning en het inspelen van de ploeg zijn met alle windkrachten prima verlopen. In de routine van manoeuvres zijn ook veel stappen gemaakt. Het hele weekeinde hebben we gewerkt en bijgesteld aan de afstelling van mast en zeilen en de door de bank genomen zijn we redelijk tevreden over snelheden en hoogte. Daar zit ook een lijn in en krijgen we steeds meer grip op. De nieuwe mast is een aanwinst. Met name kunnen we tevreden zijn met de wijze waarop we de start van de wedstrijden kunnen uitvoeren, een moeilijk onderdeel en zeker in de drukte van Lemmer Ahoy. Ook zijn we in het zware weer geen moment dik in de problemen gekomen en konden we het schip goed en vol doorzeilen.

De conclusie is dat we lekker gevaren hebben, goed en succesvol getraind hebben op een aantal zaken die we op de lijst hebben van de voorbereiding. Training is ook het hoofddoel op Lemmer Ahoy. De weg is nog best lang voor de SKS kampioenschappen en we zijn er zeker nog niet als het aan onszelf ligt. Volgende week gaat het schip de wal op voor verf en onderhoud wat de hele ploeg zelf gaat doen in de vrije uren. Ook een aspect wat hoort bij een team en teambuilding. Dan weer het water op voor training en de mogelijke wedstrijden om de zaken verder aan te scherpen.

Gijs Vlas